altΤι έφταιξε?

 

Τις τελευταίες μέρες έγινε πολύς λόγος, για τον ατύχημα που έγινε σε Λούνα Πάρκ του Ελληνικού με θύμα ένα δεκατριάχρονο αγοράκι, ενώ η αδελφούλα του βρίσκεται στο Νοσοκομείο Παίδων «Αγία Σοφία» ευτυχώς εκτός κινδύνου.

Γίνονται αναλύσεις & υποθέσεις όπως πάντα από τα ΜΜΕ, και χωρίς να τίθενται ερωτήματα, πολλοί αποφαίνονται ως ειδικοί εμπειρογνώμονες δικηγόροι, μηχανικοί, σύμβουλοι ασφαλείας, κ.τ.λ. Τίποτα περίεργο ως εδώ. Εστί πάντα γίνεται σε κάθε τραγικό συμβάν, για να ξεχασθεί σύντομα, μέχρι να το διαδεχθεί το επόμενο, συνήθως σε μικρό χρονικό διάστημα.

Το αποτέλεσμα όμως ποίο είναι? Τι μένει από όλα αυτά?

Υπάρχει κάποια νομική θεσμική παρέμβαση της πολιτείας για να μην επαναληφθεί κάτι ανάλογο? Βάζουμε μυαλό?

Εδώ είμαστε για να το δούμε.

Χωρίς να θέλω να λάβω θέση για το συμβάν «καθ’ αυτό», αφού δεν έχουν συλλεγεί ακόμη όλα τα δεδομένα θα ήθελα να θέσω μόνο ορισμένα ερωτήματα.

Γνωρίζουμε ότι οι επιχειρήσεις έχουν υποχρέωση να παρέχουν υπηρεσίες Τεχνικού Ασφαλείας στους εργαζόμενους τους.

Γνωρίζουμε επίσης ότι έχουν υποχρέωση να διαθέτουν Μελέτη Επικινδυνότητας, όπου αναγνωρίζονται οι κίνδυνοι, αξιολογούνται και τέλος διαχειρίζονται, αυτοί που δεν μπορούν να εξαλειφτούν.

Αν και η Μελέτη Επικινδυνότητας αφορά τις συνθήκες εργασίας, το περιεχόμενό της είναι τέτοιο, που την καθιστά σχεδόν ταυτόσημη με την ασφαλή λειτουργία της επιχείρησης. Ποιός είναι λοιπόν ιδανικότερος για την αναγνώριση των κινδύνων ή τους εν δυνάμει κινδύνους από τον επαγγελματία Τεχνικό Ασφαλείας (Τ/Α) ?

Ποιός έχει την επιστημονική επάρκεια ή ακόμη και την μεγαλύτερη εμπειρία από τον (Τ/Α), του οποία η δουλεία καθημερινά είναι να αναγνωρίζει επικινδυνότητες, να κάνει προτάσεις εξάλειψης ή διαχείρισης του κινδύνου, να προσπαθεί να εξηγήσει και να πείσει στους εργοδότες γιατί πρέπει να πάρουν μέτρα?

Να ελέγχει την νομιμότητα Ασφαλούς Λειτουργίας, την κατοχή και την ανανέωση των ανά περίσταση απαιτούμενων Πιστοποιητικών, Πυροσβεστικής – Ανυψωτικών – Ηλεκτρολογικών, Σημάνσεων CE -Υγειονομικών- Περιβαλλοντικών Όρων, καθώς και την ύπαρξη φαρμακείου, πυροσβεστήρων, σήμανσης χώρου κτλ.

Μα τα έχει προβλέψει όλα αυτά η Πολιτεία, θα ισχυριζόταν κάποιος. Πως? Κάνοντας τον ίδιο τον εργοδότη (στις πιο πολλές επιχειρήσεις) (Τ/Α) δια βίου με ένα σεμινάριο 10 ωρών? Και 50 υπαλλήλους να έχει ένα Λούνα Πάρκ η ένα Ξενοδοχείο, ο εργοδότης του με αυτό τον τρόπο μπορεί νομίμως να τον (Τ/Α).

Οι μεγάλες επιχειρήσεις, στην πλειοψηφία τους, έχουν αναθέσει τα καθήκοντα στου (Τ/Α) σε ειδικούς επαγγελματίες.

Στις μικρές επιχειρήσεις όμως όπου (Τ/Α) είναι ο ίδιος ο εργοδότης, πρέπει τουλάχιστον δύο φορές το χρόνο να γίνεται επίσκεψη από επαγγελματία (Τ/Α), για την αναγνώριση κινδύνων και την υπόδειξη μέτρων πρόληψης.

Οι ευαισθητοποιημένες μικρές επιχειρήσεις το έχουν δει και έχουν αναθέσει τα καθήκοντα του (Τ/Α) σε επαγγελματίες, εντάσοντας την Ασφάλεια στην γενική πολιτική τους .

Ποίο θα ήταν το κόστος? Πόσο θα κοστίσει η απασχόληση κάποιου για 8 – 10 ώρες τον χρόνο?

Ποιό είναι τώρα το κόστος του συμβάντος? Μπορεί η ανθρώπινη ζωή να κοστολογηθεί?

Αν κάποιος γνωρίζει άλλο τρόπο, που με μικρότερο κόστος θα υπάρχει καλύτερο αποτέλεσμα, ας τον αναφέρει.